Siedziba firmy w mieszkaniu a podatek od nieruchomości

  • działalność jednoosobowa
  • podatki
  • aktualności

Bardzo często osoby decydujące się na prowadzenie własnej działalności gospodarczej jako siedzibę firmy wybierają swoje mieszkanie. Dzięki temu można zaliczyć wydatki związane z eksploatacją lokalu do kosztów uzyskania przychodu. Odrębną kwestia natomiast jest podatek od nieruchomości. Niekiedy bowiem przedsiębiorcy zmuszeni są zapłacić wyższą stawkę od metra kwadratowego, właściwą dla powierzchni przeznaczonej na działalność gospodarczą.

Każda osoba, która zdecydowała się prowadzić działalność we własnym mieszkaniu ma obowiązek powiadomić o tym gminę, aby ta ustaliła czy spowoduje to przekształcenie danego mieszkania w lokal użytkowy. Wysokość podatku zależna jest od decyzji gminy i ustaloch przez nią (na podstawie uchwały) stawek. Jako wyznacznik są brane pod uwagę wysokości maksymalnych stawek podatku od nieruchomości (ogłoszone poprzez obwieszczenie Ministra Finansów).

Obecnie maksymalny podatek od budynku mieszkalnego wynosi 0,75 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej, natomiast od gruntu pod budynek mieszkalny 0,47 zł od 1 m2. powierzchni. Natomiast jego stawka w przypadku budynku związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej to 23,13 zł za 1 m2 powierzchni użytkowej, a przy gruncie pod działalność gospodarczą wynosi 0,90 zł za 1 m2 powierzchni. W przypadku pomieszczeń biurowych stanowi to zatem róznicę w wysokości kilkudziesięciu złotych.

Warto zaznaczyć, iż nie zawsze ma miejsce zmiana sposobu użytkowania lokalu. Następuje to jedynie w sytuacji, kiedy całe mieszkanie lub jego wydzielona część służy tylko i wyłącznie prowadzeniu działalności gospodarczej. Natomiast w przypadku gdy przedsiębiorca prowadzi firmę w pomieszczeniu, które pełni różwnież funkcję mieszkania, nie ma podstaw do zmiany stawki opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Dlatego też samo zarejestrowanie firmy w mieszkaniu nie stanowi podstawy do płacenia wyższego podatku.

Oceniając stan faktyczny organ bierze pod uwagę warunki określone w art. 71 ustawy Prawa budowlanego, w której za zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części uważa się:

  • modernizajcę pomieszczania z przeznaczeniem na pobyt ludzi albo wykorzystanie w celu użytku publicznego lokalu bądź pomieszczenia, uprzednio mającego inne zastosowanie lub budowanego w innym celu;
  • podjęcie lub zaniechanie w obiekcie budowlanym lub też jego części działalności powodującej zmiany bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, bezpieczeństwa pracy, warunków zdrowotnych, higieniczno-sanitarnych lub ochrony środowiska czy też wielkości bądź układu obciążeń.

Istotnym jest fakt, że z zapłaty omawianego podatku nie zwalnia zawieszenie prowadzenia działalności gospodarczej. Zawieszenie takie spowodowane jest opinią organów podatkowych, według której zawieszenie nie jest równoznaczne z zaprzestaniem. To dopiero zaprzestanie wywołuje zmianę sposobu użytkowania lokalu.

Powrót